Lansangan ang tahanan

Marami tayong mga kababayan ang nakatira sa lansangan dahil sa kawalan nila ng sariling bahay, at wala rin silang pera para makaupa ng kahit maliit na kwarto, kaya nagtitiis nalang sila na manirahan sa lansangan; yung iba ay nakatira sa ilalim ng tulay, sa luneta, at yung iba naman ay sa tabi ng kalsada. Nung ako ay pumunta sa manila, ay marami akong nakitang sa bangketa naninirahan, mga batang palaboy, at may nakita akong isang pamilya na sa tabi ng daan nakatira, nagtayo lang sila ng tent na yari sa sako at karton, nakita ko silang nagsasaing sa tabi ng daan, nasanay na siguro sila, kasi hindi na sila nahihiya kahit pinagtitinginan sila ng mga taong dumadaan, may nakita din akong mga bata na naglalaro sa tabi ng tent, sa tingin ko ay mga anak nila yun, at nakita ko naman yung babae na nagpapasuso. "Ano ba naman yan, wala na ngang bahay na matirahan, ang dami pa ng anak". nasabi ko sa sarili ko. Kawawa naman sila, hindi sila pinapansin ng ating gobyerno. Saan kaya sila pumupunta at ano ang kanilang ginagawa sa panahon ng tag-ulan, at bagyo? nakakatulog kaya sila ng maayos sa sobrang lamig at lakas ng ulan? Sana mapansin sila ng ating gobyerno, mabigyan manlang sila ng kahit isang maliit na tahanan, upang may masilungan sila sa panahon ng tag-ulan.